Gmina Włodowice zaprasza

Gmina Włodowice (powiat zawierciański, województwo śląskie). Położona na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej w Zespole Jurajskich Parków Krajobrazowych.Włodowice istniały już na początku XIII wieku. W 1870 roku utraciły prawa miejskie. Obecnie Gmina Włodowice jest gminą wiejską o powierzchni 7629 ha. Gmina Włodowice liczy dziesięć miejscowości: Góra Włodowska, Hucisko,Kopaniny, Morsko, Parkoszowice, Rudniki, Rzędkowice, Skałka, Włodowice, Zdów.

Miasta partnerskie: Oravsky Podzamok na Słowacji i  Lamerdingen w Niemczech.
Głównym bogactwem gminy jest krajobraz, największą atrakcją turystyczną są Skałki Rzędkowickie. To grupa skalnych ostańców i bloków skalnych zbudowanych z wapieni skalistych. Walorem przyrodniczym związanym z budową geologiczną obszaru jest obecność skamieniałości, głównie amonitów. Skałki są jedną z najpiękniejszych i największych grup skalnych na Wyżynie Krakowsko – Częstochowskiej, w kształcie kilometrowej długości muru skalnego górującego nad okolicą. Ze względu na różnorodność form, kształtów i wysokości poszczególnych skał oraz południową ekspozycję jest to jedno z najlepszych miejsc do uprawiania wspinaczki skalnej. W Rzędkowicach nieopodal skałek powstało gminne pole namiotowe gdzie mogą zatrzymać się turyści. Amatorzy kąpieli wodnych i wędkarstwa mogą odpocząć nad zbiornikami wodnymi w Rudnikach i Włodowicach. Ponadto  warto zwiedzić Źródła Białki Zdowskiej, które mieszczą się na wschód od Zdowa.  Podstawowym kierunkiem rozwoju jest turystyka, w gminie rozwija się baza agroturystyczna, wybudowano pole namiotowe oraz nowoczesną salę sportową przy gimnazjum we Włodowicach posiadająca siłownię, ściankę wspinaczkową, salę rehabilitacyjną. Na terenie gminy znajduje się jedna z największych w Polsce hodowli kóz.

We Włodowicach znajduje się zabytkowy kościół pod wezwaniem św. Bartłomieja Apostoła. Parafie utworzono w XIV wieku. Pod obecny kościół położenie kamienia węgielnego nastąpiło w 1701 roku. Fundatorem był prałat ksiądz Marian Kępski. Konsekracja kościoła odbyła się w 1708 roku, natomiast ołtarzy w 1787 roku. W 1796 roku mistrz murarski Walenty Urbański podwyższył trochę wieże i odrestaurował kościół. Na lata 1898 – 1911 datuje się dalszą rozbudowę kościoła. Obecny kościół jest zbudowany w stylu baroku polskiego. Jest jednonawowy, murowany, otynkowany, i pokryty blachą.Godny uwagi jest również cmentarz  rzymsko-katolicki, na którym znajdują się mogiły wojenne żołnierzy z I i II Wojny Światowej.

Rynek we Włodowicach wykazuje typowe dla średniowiecza rozmieszczenie architektoniczne. Jego rozmiary wskazują na duże znaczenie ekonomiczno – społeczne, jakie miało odgrywać miasto Włodowice.
We Włodowicach znajdują się ruiny pałacu, który został wzniesiony przez kasztelana Stanisława Warszyckiego na miejscu modrzewiowego dworu, który spłonął w czasie najazdu szwedzkiego w 1655r. Była to piętrowa budowla zwieńczona spadzistym dachem pokrytym gontem. Parter i pierwsze piętro były zamieszkiwane, pod nimi znajdowały się dwuczęściowe piwnice. Na parterze znajdowała się sień , której części boczne oddzielało od siebie sześć półkolistych arkad. Komnaty pałacu były zdobione malowidłami al fresco i drogocennymi makatami. W 1683r. we Włodowickim pałacu bawił ponoć sam Jan III Sobieski. Na pamiątkę pobytu króla umieszczono jego wizerunek na kaflach jednego z pieców ogrzewających tzw. królewskie pokoje. Wiosną 1734r. po koronacji w Krakowie przejazdem zatrzymał się tu także August III Sas. Dużą rolę w historii Włodowic odegrał Michał Poleski który w 1870r. przybył i osiadł we Włodowicach. To dzięki niemu Włodowice zyskały nazwę Aten Olkuskich. Poleski urządził w pałacu bibliotekę liczącą przeszło 10 tyś. Tomów i archiwów starych i cennych dokumentów oraz kolekcję minerałów i okazów flory. Założył prywatną wyższą szkołę ogrodniczą, a przy niej laboratorium fizyczne i chemiczne które zaopatrzył we wszystkie możliwe do uzyskania przyrządy. Do pałacu licznie przybywali profesorowie z różnych krajów, chcąc zapoznać się z kolekcją minerałów, okazami paleontologicznymi zebranymi z całej Polski oraz ze zbiorami flory krakowskiej umieszczonej w zielnikach. W 1956r. mocno już wtedy zaniedbany pałac strawił pożar. W późniejszych latach Pałac wpisano do Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce, jednak w 1989r. decyzją podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki pałac skreślono z rejestru zabytków.